Race verslag 21-06-2009 Midland circuit Lelystad

Eindelijk weer een nieuw raceverslag. Het heeft enige tijd op zich laten wachten, maar na goede races tijdens de demo-races met Pasen op het nieuwe Raceway Venray; een goed resultaat tijdens de races op het Midland circuit een weekje later, en een training op een Mickey Mouse baantje in België komt hier het nieuwe verslag van Lelystad op 21-06-2009.

Na een paar weken van reserveonderdelen te maken, hadden we de stockcar zaterdag al vroeg op de aanhanger staan.

Zondagmorgen 06.00 uur vroeg uit de veren, Hary en Robert ophalen, en naar Bree toe, waar we om 06.30 uur vertrokken richting Lelystad. Daar aangekomen konden we de stockcars afladen en had Thei mij al ingeschreven, waarvoor mijn dank.

‘S morgens werden we feestelijk verrast door de aanwezige dames die een heerlijk vaderdagsontbijt hadden gemaakt. Dames hiervoor bedankt, dit was perfect geregeld.

Na dit heerlijke ontbijt ging ik van start voor de geluidstraining. Deze test gaat over drie ronden en is voor de wedstrijdleiding noodzakelijk om te controleren of de stockcar niet meer dan 102 dba maakt. Na drie ronden bleef de meter op 93 dba steken en de wedstrijdleiding sommeerde mij om nog enkele rondjes te rijden omdat ze dachten dat ik het gaspedaal niet ver genoeg ingetrapt had. Maar ja hij maakte echt niet meer dan 93 dba, dus was ik voor deze test geslaagd. In deze rondjes kon ik mijn rembalans proberen af te stellen, omdat we daar de afgelopen weken flink aan gesleuteld hadden.

Niet helemaal tevreden ben ik aan de eerste manche begonnen. Ik mocht vanaf de derde startplek starten en dit was een goed vooruitzicht in een deelnemersveld van zeventien stockcars. Maar na een paar rondjes waren de mooie dromen vervlogen. De auto had flink onderstuur en was moeilijk onder controle te houden. Ik probeerde de schade zoveel mogelijk te beperken. Dit resulteerde in een twaalfde plaats. Terug in het rennerskwartier was er dus werk aan de winkel, maar ja waar ga je het zoeken? We hadden immers niet zo veel aan de auto veranderd.

Na iets aan de demping en de veren te hebben veranderd, op naar de tweede manche, weer starten vanaf plaats nummer drie. De auto voelde wat beter aan, maar nog steeds niet zoals de voorgaande races. Ik probeerde ook nu weer de schade te beperken en gedurende de manche kon ik aansluiting vinden bij Danny van Elmpt die ook moeite had de juiste afstelling te vinden. Met pijn en moeite kon ik Dan passeren maar vergat in het gevecht mijn spiegels in de gaten te houden. De kopgroep, met voorop Joep Hendriks, naderde snel en ik gaf Joep niet vlug genoeg de ruimte waardoor Joep door zijn achtervolgers werd ingehaald. Dit was natuurlijk slecht nieuws bij terugkomst in het rennerskwartier, waar de Hendrikscrew mij nogmaals op mijn vingers tikte. Na een kort gesprekje met Joep, die gelukkig het voorval wat luchtiger oppakte, konden we ons gaan opmaken voor de derde en laatste manche.

Net voor aanvang van de manche hebben we de stockcar voorzien van de oude banden en ook de vering was versteld. De opstelling was als voorheen. Alleen mocht ik nu aan de binnenzijde achter Joep plaats nemen. De start verliep goed en ik kon plaats twee enkele ronden vasthouden. Joep ging voorop en ik probeerde me zo breed mogelijk te houden. Ik had immers nog wat goed te maken. Maar toen de rode daken kwamen, moest ik toch plaats maken. Dit resulteerde uiteindelijk in een negende plaats.

Terug in het rennerskwartier konden we terug kijken op een leuke en gezellige racedag met ups (het ontbijt)  en downs (de tweede manche). Gelukkig niet al te veel schade maar wel huiswerk om de wegligging voor de volgende keer weer goed te krijgen.

Verder wil ik iedereen die me geholpen heeft hartelijk bedanken. Op naar de volgende race. Ook al weet ik niet precies waar en wanneer.

 

Met vriendelijke groeten,

Jack en crew.

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Raceverslag Lelystad 19-10-2008

Zondagmorgen zijn we met een grote groep vertrokken richting Lelystad. Vrouwen en kinderen gingen mee omdat het de laatste wedstrijd van het seizoen was. Het ONK Stockcar F1, F2 en Landklassen stonden op het programma. De auto stond op de aanhanger achter de bus van Racing Team Hendriks, waarvoor onze dank. Aangekomen op het circuit waar het al gezellig druk was, heb ik me eerst ingeschreven, waarna we de auto hebben klaargemaakt voor de eerste manche. Helaas is er op het Midllandcircuit geen mogelijkheid te trainen.

De eerste manche mocht ik van de pole vertrekken maar zoals in het vorige raceverslag al vermeld, is dat niet altijd even makkelijk. De eerste bocht ging best redelijk, in de tweede bocht miste ik mijn rempunt en schoot rechtdoor het gras in. Gelukkig kon ik via de kartbaan mijn weg weer vervolgen en met een inhaalrace beginnen. De rembalance in de auto die iets was aangepast, was niet zo goed als de vorige keer, waardoor het linker voorwiel telkens blokkeerde met aanremmen voor de bocht. Maar niet gezeurd, de inhaalrace ging door en ik eindigde op een negende plek wat niet slecht is in een veld van 24 wagens.

Voor aanvang van de tweede manche hebben we de linker voorveer verwisseld om tijdens het aanremmen meer wieldruk te creëeren. De startopstelling van de tweede manche was de omgekeerde volgorde van de uitslag van de eerste manche. Dit betekende voor mij de vijftiende plek. Wat mij opviel was dat er vanuit het middenveld veel agressiever gestart werd. Maar ja, ik had van Harold gehoord dat er weinig beschadigingen aan de voorbumper zaten. Dat was na deze manche wel anders. Ondanks een pirouette, samen met H33 Dany v. Elmpt kon ik het ritme van de subtop goed volgen. Helaas spinde een collega voor mij waardoor iedereen hard in de remmen moest en het tweede spoor opzocht. Ik dacht een gaatje aan de binnenkant te zien, maar helaas was dit niet groot genoeg om er ongeschonden doorheen te komen. De rechterbumperhoek begaf het en een kromme voor-as was het gevolg. Ondanks dit ongevalletje werd ik in de tweede manche toch tiende.

Terug in het rennerskwartier kwamen we tot de conclusie dat we de derde manche niet konden rijden. We hebben alle zeilen bijgezet om de auto voor de vierde manche zo goed mogelijk klaar te krijgen. Gelukkig lukte dat vrij goed, mede dankzij de mannen die mij geholpen hebben. Nogmaals bedankt hiervoor!!

De vierde manche ging van start in omgekeerde volgorde van de tweede manche omdat het ONK niet meetelde voor het dagklassement. Op de vijftiende plaats moest ik starten. Voor mij waren enkele lege plekken waardoor ik bij de start lekker kon opschieten. Na twee ronden lag ik op de vijfde plaats. In de vierde ronde kon ik oprukken naar de vierde plaats en in de achtste ronde schoof ik door naar de derde plaats. Ik zag alleen Dave Schaap en Theo van Lier voor mij, waarop ik een beetje inliep. Maar in mijn spiegel zag ik ook Jessy de Bruyn die de constructie van mijn achterbumper aan het testen was. Helaas werd ik weer overmoedig en miste ik drie ronden voor de eindstreep mijn rempunt, maakte een pirouette en kon via de kartbaan mijn race weer vervolgen. Dit resulteerde in een negende plek. Maar ja het resultaat tot aan de laatste ronde geeft de burger weer moed. Na de race hebben we onder een genot van een hapje en een drankje nagekletst over de laatste twee ronden. Helaas komt aan alles een einde, zo ook aan het seizoen 2008. Een grote droom is voor mij uitgekomen; het bouwen en racen met mijn eigen Stockcar Formule 1. Iedereen die mij geholpen heeft, (dit zijn er te veel om op te noemen) onwijs bedankt! Op naar het jaar 2009!

Ik hoop dat ik weer op jullie hulp kan rekenen.

groeten, Jack

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Raceverslag Lelystad  24-08-2008

Eindelijk, wat hebben we er lang op moeten wachten, maar hier is dan toch mijn eerste echte wedstrijdverslag.

Naar anderhalf jaar bouwen, passen, meten en veranderen, konden we afgelopen zondag voor de eerste keer aan de start verschijnen.

Anderhalf week geleden waren wij afgereisd naar het Worldcup weekend in Warnethon. Daar hebben we na wat technische mankementen helaas alleen aan de trainingssessies kunnen deelnemen. Maar dat gaf al een positieve indruk over de auto.

Afgelopen weekend zijn we naar het Midlandcircuit in Lelystad afgereisd. De voorbereidingen en de sfeer waren minder gespannen dat het vorige weekend.

Dat kwam voor mij beter ten goede. In Lelystad was geen training voor de F1’s. Er hadden 18 coureurs zich ingeschreven, maar 15 coureurs zijn aan de start verschenen. Een leuk deelnemersveld om mee te beginnen.

De eerste manche moest ik als laatste starten omdat ik een daglicentie had. Maar achter Louw Wobbes te moeten starten, was niet zo’n probleem. Dit leverde voor de eerste ronde een voordeel op. De eerste ronden liepen daardoor erg lekker, vooral omdat ik her en der coureurs tegen de rijrichting in zag staan.

De race verliep goed, en de auto was vrij stabiel, zodat ik het tempo vrij goed kon volgen en zelfs op kon voeren. Toen sloeg bij mijn het noodlot toe. Op een achtste plaats liggend, spinde ik in de laatste bocht. Te overmoedig geworden, maar de indruk van de auto was bemoedigend. Na wat klein aanpassingen aan de auto en een tankbeurt stond de tweede manche op het programma. Nu moest ik vooraan starten. Dat is minder makkelijk dan het lijkt. Je juiste rempunt bepalen valt nog niet mee. In de eerste bocht te vroeg op de rem, in de tweede bocht te laat, waardoor enkele coureurs voorbij kwamen. Toen ik in het ritme zat kon ik de subtop makkelijk volgen. Dit resulteerde in een achtste plaats. Vol goede moed aan de start van de derde en tevens laatste manche. In Lelystad tellen alle manches mee voor het dagklassement.

Er wordt geen finale gereden. Ik startte op een zesde positie en kon gelijk enkele plaatsen goedmaken. Ik wist dat de snelle mannen achter mij zaten, waardoor ik te gehaast ging rijden. Dit resulteerde in een pirouet, zodat ik weer opnieuw kon beginnen. Snel kreeg ik de racelijn weer te pakken en in de laatste ronde kon ik nog enkele plaatsen goedmaken en werd ik als negende afgevlagd. Na de race weer naar het rennerskwartier, waar we onder het genot van een biertje terug konden kijken naar een geslaagde racedag met mijn eigen nieuwe auto. Dit is toch waarvoor je het doet.

Rest mij nog de mannen van het Hendriks Racingteam, Harold en iedereen die mijn geholpen heeft te bedanken voor de eerste racedag. Op naar de volgende race.

Groeten, Jack

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------